Get Adobe Flash player

หนังสือทำวัตรสวดมนต์แปล

หนังสือทำวัตรสวดมนต์แปล ฉบับ สถานปฏิบัติธรรมจอมทอง

หนังสือบริบูรณธรรม

หนังสือบริบูรณธรรม

หนังสือวิสุทธิธรรม

หนังสือวิสุทธิธรรม

พระครูสิริภาวนาภิรม

พระครูสิริภาวนาภิรม

พระครูสิริภาวนาภิรม

ผู้อำนวยการสถานปฏิบัติธรรมจอมทอง

หาอะไรอยู่เอ่ย ?

ตารางงานเผยแผ่ ๒๕๕๖-๒๕๕๗

ตารางงานเผยแผ่ภาคปฏิบัติ เครือข่ายวัดพิชโสภาราม ปี ๒๕๕๖-๒๕๕๗

สำนักปฏิบัติธรรมวัดพิชโสภาราม

สำนักปฏิบัติธรรม วัดพิชโสภาราม

สถิติผู้เยี่ยมชม

0426156
วันนี้
เมื่อวาน
สัปดาห์นี้
สัปดาห์ที่แล้ว
เดือนนี้
เดือนที่แล้ว
ทั้งหมด
1060
644
5175
7656
25951
366652
426156

IP ของท่าน : 54.204.215.209
วันนี้: 2014-04-24

ผู้ออนไลน์อยู่ขณะนี้

มีสาธุชน 136 ท่าน ออนไลน์

ผลกรรม

 

           ขอนอบน้อมแด่พระผู้มีพระภาค อรหันตสัมมาสัมพุทธเจ้า แม้เสด็จดับขันธ์ปรินิพพานนานแล้ว พร้อมทั้งพระธรรมและพระสงฆ์ ด้วยเศียรเกล้า ขอโอกาสคณะสงฆ์ ขอโอกาสพระเถรานุเถระ ขอความเจริญในธรรมจงมีแก่เพื่อนสหธรรมิกตลอดถึงญาติโยมผู้ประพฤติปฏิบัติธรรมทุกท่าน วันนี้อาตมภาพ/กระผมก็จะได้น้อมนำเอาธรรมะมาบรรยายประกอบการประพฤติปฏิบัติธรรมของท่านอีกวาระหนึ่ง ซึ่งคณะครูบาอาจารย์ก็ได้ประพฤติมานัตเป็นราตรีที่ ๕ พรุ่งนี้ก็เป็นราตรีที่ ๖ มะรืนนี้คณะครูบาอาจารย์ก็จะได้อัพภานกรรม คณะครูบาอาจารย์ทั้งหลายก็จะได้อำลาพาจากบ้านชัยชนะไปสู่เคหะสถานอาวาสที่อยู่ของตน เพราะฉะนั้น วันนี้ก็ถือว่าเป็นการแสดงธรรมวันสุดท้าย พรุ่งนี้เจ้าคณะอำเภอท่านก็จะได้มาปิดการประพฤติปฏิบัติธรรม ฉะนั้น จึงขอให้คณะครูบาอาจารย์ ตลอดถึงญาติโยมทั้งหลายได้นั่งสมาธิฟังธรรม ที่เรามาประพฤติปฏิบัติธรรมกันทุกวัน ๆ ตื่นตั้งแต่ตีสามมาทำวัตร เมื่อทำวัตรเสร็จแล้วก็นั่งภาวนา เจริญจิตตภาวนา หลังจากนั้นก็มาฉันภัตตาหารเช้าและมาเดินจงกรมนั่งภาวนา ๒ ชั่วโมง หลังจากนั้นก็มาฉันภัตตาหารเพล แล้วก็มาเดินจงกรมนั่งภาวนาอีก ๓ ชั่วโมง หลังจากฟังเทศน์ฟังธรรมเสร็จแล้วก็ต้องมาประพฤติปฏิบัติธรรม เดินจงกรมนั่งภาวนาอีก ๒ ชั่วโมง เราประพฤติปฏิบัติธรรมเช่นนี้เพื่ออะไร ? เราประพฤติปฏิบัติธรรมเช่นนี้เพื่อที่จะทำจิตทำใจของเราให้ขาวสะอาด เรียกว่าเป็นการฝึกสติ เมื่อเราฝึกสติคือการเดินการนั่งให้ดีแล้ว เมื่อสติของเราสมบูรณ์ดีแล้ว เราย่อมเห็นความคิดของเรา เราคิดดี เราคิดชั่ว เราคิดถูกต้อง เราคิดไม่ถูกต้อง ถ้าเรามีสติสมบูรณ์แล้วเราจะเห็นความคิดของเรา ว่าจิตของเราประกอบไปด้วยอกุศลธรรม ประกอบไปด้วยบาป หรือว่าประกอบไปด้วยบุญ อันนี้เราสามารถที่จะเห็นจิตของเราได้ เมื่อเราเห็นจิตของเรา เราก็เห็นกาย การกระทำของเรา เห็นวาจา การพูดของเรา ซึ่งเกิดขึ้นมาจากการสั่งออกไปจากจิตใจของเรา เพราะฉะนั้น เราจึงมาประพฤติปฏิบัติธรรมเพื่อที่จะฝึกจิตของเรา เมื่อจิตใจของเราดีแล้ว กายของเราก็ดีด้วย วาจาของเราก็ดีด้วย เป็นผู้มีกายงาม เป็นผู้มีวาจางาม เป็นผู้มีจิตงาม เพราะฉะนั้น การประพฤติปฏิบัติธรรมนั้น เราจะประพฤติปฏิบัติธรรมเพื่ออะไร นอกจากประพฤติปฏิบัติเพื่อฝึกตน เราฝึกตนนั้นเราฝึกไปเพื่ออะไร ? องค์สมเด็จพระสัมมาสัมพุทธเจ้าพระองค์ทรงตรัสว่า ปาปานิ กมฺมานิ กโรนฺติ โมหา สัตว์ทั้งหลายทำบาปเพราะความเขลา คนทั้งหลายเกิดขึ้นมาแล้วทำบาปกรรมต่าง ๆ นั้นก็เพราะความไม่รู้ เพราะความเขลา เพราะโมหะ เพราะตนเองนั้นมีปัญญาอันไม่ลึกซึ้ง เพราะฉะนั้น การฝึกฝนอบรม เจริญวิปัสสนากรรมฐานนั้นจึงเพื่อที่จะเป็นการแก้กรรม เพราะบุคคลเกิดขึ้นมาแล้วมีกรรมเป็นของ ๆ ตน เรียกว่ามีกรรมเป็นทายาท มีกรรมเป็นเผ่าพันธุ์ ตามที่เราได้สวดกันเป็นประจำ ว่าคนเราเกิดขึ้นมาแล้วก็ล้วนตกอยู่ภายใต้บุญกรรมและบาปกรรม กรรมคือการกระทำ เราทำกรรมไม่ดีก็เรียกว่าอกุศลกรรม ถ้าเราทำกรรมดีก็เรียกว่ากุศลกรรม เราทำกรรมดีก็ตาม เราทำกรรมชั่วก็ตาม เราจะต้องได้รับผลของกรรมนั้น ตามอานุภาพของบุญและบาป ดังที่เราสวดตอนเย็นว่า กมฺมสฺสโกมฺหิ เรามีกรรมเป็นของ ๆ ตน คือเราทำกรรมอะไรไว้ เราก็ต้องได้รับผลของกรรมนั้น กรรมที่บุคคลทำแล้วแม้เพียงเล็กน้อย จะเป็นบุญก็ตาม เป็นบาปก็ตาม ที่จะไม่ให้ผลนั้นไม่มี พระพุทธเจ้าทรงตรัสอย่างนั้น กมฺมทายาโท เราเป็นทายาทของกรรม คือเราจะต้องได้รับมรดกของกรรม เราทำกรรมใดไว้ เราทำกรรมดี เราก็ต้องได้รับผลดี ไม่วันนี้ก็วันหน้า ไม่วันหน้าก็เดือนหน้า ปีหน้า ภพหน้า ชาติหน้า กรรมดีนั้นย่อมให้ผลแก่เรา กรรมที่เราทำดีนิดหน่อยที่จะไม่ให้ผลนั้นไม่มี แต่ถ้าเราทำกรรมชั่ว ถึงบาปกรรมมันจะไม่ติดตามเราให้ผลเราในปัจจุบันหรือว่าวันหน้าเดือนหน้า แต่ก็ต้องให้ผลแก่เราในภพใดภพหนึ่งแน่นอน บาปกรรมที่เราทำแม้แต่เล็กน้อยที่จะไม่ให้ผลนั้นไม่มี พระพุทธเจ้าทรงตรัสอย่างนั้น เราสวดกันว่า กมฺมโยนิ มีกรรมเป็นแดนเกิด คือเราได้มาเกิดในมนุษย์ก็ดี ได้ไปเกิดบนสวรรค์ก็ดี หรือว่ามาเกิดเป็นมนุษย์ บางคนเกิดมามีหน้าตาสดสวยงดงาม อันนั้นก็กรรมมาส่งให้เกิด บุคคลบางคนเกิดมาแล้วก็ขี้ริ้วขี้เหร่ อันนั้นเพราะมีกรรมเป็นแดนเกิด หรือว่าบุคคลที่เกิดขึ้นมาแล้วมีความเฉลียวฉลาดเปรื่องปราชญ์ชาติกวี มีไหวพริบดี ปฏิภาณดี มีโวหารดี อันนี้ก็เป็นเพราะกรรม กรรมดีที่เขาได้สั่งสมอบรมมาในภพก่อนชาติก่อน แต่บางคนเกิดขึ้นมาแล้วอาภัพน่าอนาถ เกิดขึ้นมาแล้วต้องเป็นคนมีแข้งขาพิกลพิการ เป็นคนหนวก เป็นคนบอด เป็นคนกระจอก เป็นคนง่อยเปรี้ยเสียขาต่าง ๆ อันนี้เป็นลักษณะของกรรมมันส่งให้เกิดตามบุญกรรมที่เราได้สั่งสมอบรมไว้ หรือว่า กมฺมพนฺธุ เรามีกรรมเป็นเผ่าพันธุ์ เราเกิดขึ้นมาแล้วเป็นคนแบบใดชนิดใด เป็นคนเจ้าโทสะ ก็เพราะกรรมที่เราทำไว้แต่ภพก่อนชาติก่อน เราเกิดมาเป็นคนเจ้าราคะ ก็เป็นเพราะเผ่าพันธุ์ที่เราทำไว้แต่ภพก่อนชาติก่อน เราเกิดมาแล้วเป็นคนหลงงมงายต่าง ๆ ก็เป็นเพราะเผ่าพันธุ์ บางคนเกิดในประเทศไทย บางคนเกิดในประเทศลาว เกิดในยุโรป หรือว่าเกิดในตะวันออกกลางที่มีทะเลทรายร้อนระอุ เหล่านี้ก็เป็นเพราะเผ่าพันธุ์ของบาปกรรมของบุญกรรมที่ส่งให้ไปเกิดในสถานที่ต่าง ๆ เพราะฉะนั้น กรรมจึงเป็นสิ่งที่พวกเราทั้งหลายได้พยายามได้เข้าใจ ตอนสุดท้ายท่านกล่าวไว้ว่า กมฺมปฏิสรณา เราทั้งหลายมีกรรมเป็นที่พึ่ง หรือว่าคนทั้งหลายมีกรรมเป็นที่พึ่ง จะเป็นพระเป็นเณร เป็นเถรเป็นชี เป็นคนร่ำคนรวย คนจน คนโง่ คนฉลาด ก็ตาม ก็ล้วนมีกรรมเป็นที่พึ่งด้วยกันทั้งนั้น เรียกว่า เราทั้งหลายมีอยู่มีกิน มีฐานะ มีความเป็นอยู่ มีปัญญาอยู่ในขณะนี้ก็เพราะบาปกรรมบุญกรรมที่เราได้สร้างสมอบรมมาตกแต่งให้เราเป็นต่าง ๆ นา ๆ กัน เรียกว่าเรามีกรรมเป็นที่พึ่ง เพราะฉะนั้น กรรมจึงถือว่าเป็นสิ่งที่สำคัญ พระพุทธเจ้าทรงตรัสไว้ว่า กลฺยาณํ วา ปาปกํ วา บุคคลทำกรรมดีก็ตาม ทำกรรมชั่วก็ตาม ตสฺส ทายาโท ภวิสฺสติ จักต้องได้รับผลของกรรมนั้นสืบไป นี่เรียกว่ากรรมเป็นสิ่งที่พวกเราทั้งหลายต้องทำความเข้าใจ เพราะว่า ถ้ากล่าวตามปรมัตถธรรมจริง ๆ แล้ว สัตว์ บุคคล ตัวตน เรา เขา ที่ไหนไม่มีเลย มีแต่ตัวกรรมทั้งนั้น สมมติว่าเป็นชาย สมมติว่าเป็นหญิง สมมติว่าเป็นคนฉลาด เป็นคนโง่ ล้วนแต่เป็นตัวกรรม นี่ถ้าเรากล่าวตามอริยวินัย คือสิ่งเหล่านี้เกิดขึ้นมาจากกรรม คลอดมาจากกรรม ตั้งอยู่เพราะกรรม ดำรงอยู่เพราะกรรม สืบต่อได้เพราะกรรม ดับไปเพราะกรรม เพราะฉะนั้น กรรมจึงถือว่าเป็นสิ่งที่สำคัญ คนทั้งหลายทั้งปวงก็ถือว่าเป็นตัวกรรม เรียกว่าเป็นตัวของกรรมดีบ้าง เป็นตัวของกรรมชั่วบ้าง หยาบ เลว นี่ก็เพราะอกุศลกรรม ประณีต ละเอียด สุขุม ลุ่มลึก ก็เพราะอานุภาพของบุญกุศล เรียกว่ากุศลกรรม เพราะฉะนั้น กรรมนั้นจึงถือว่าเป็นสิ่งที่สำคัญ ถ้าเรามาประพฤติปฏิบัติธรรมเพื่อที่จะกำหนดรู้กรรมทางกาย รู้กรรมทางวาจา แล้วก็รู้กรรมทางใจ ถ้าเราสามารถละกรรมที่เป็นบาปเก่าและบาปใหม่ ไม่ให้เกิดขึ้นทางกาย วาจา ใจ ของเรา จิตใจของเราก็ขาวสะอาดขึ้น เมื่อจิตใจของเราขาวสะอาดขึ้นก็กระทำบุญหรือว่ากระทำสิ่งที่เป็นกุศลให้พอกพูนยิ่ง ๆ ขึ้นไป เมื่อเราพอกพูนบุญกุศลยิ่ง ๆ ขึ้นไป จิตใจของเราก็จะพ้นจากบาปและบุญ ด้วยการบรรลุมรรคผลนิพพาน เพราะฉะนั้น พวกเราทั้งหลายมาประพฤติปฏิบัติธรรมนี้ ก็เพราะพวกเราทั้งหลายมาสร้างสมอบรมกรรมดี ถ้าบุคคลใดทำกรรมชั่ว บาปกรรมก็จะตามราวีบุคคลนั้นไป เหมือนหมาไล่ตามเนื้อ ไล่ทันตรงไหนมันก็จะกัดตรงนั้น แม้แต่พระโมคคัลลานะเป็นผู้มีฤทธิ์ สามารถเหาะเหินเดินอากาศได้ ในที่สุดก็ต้องถูกกรรมทำให้ท่านต้องนิพพาน ต้องถูกโจรทั้งหลายประหัตประหารทุบตีท่านให้ย่อยยับไป ก็เพราะบาปกรรมที่ท่านเคยทุบตีบิดามารดาแต่ภพก่อนชาติก่อน แม้แต่องค์สมเด็จพระสัมมาสัมพุทธเจ้าของพวกเรา พระองค์สำเร็จพระอนุตตรสัมมาสัมโพธิญาณ เป็นผู้เลิศกว่าเทวดาและมนุษย์ทั้งหลายทั้งปวง พระองค์ก็ทรงชดใช้กรรมที่พระองค์นั้นได้ทำไว้ ดังที่พระองค์ทรงตรัสเรื่องบุรพกรรมของพระองค์ คือในสมัยหนึ่ง พระผู้มีพระภาคเจ้าประทับอยู่ที่แผ่นศิลาคือแผ่นหินอยู่ข้างสระอโนดาต พระองค์ประทับแล้วก็ทรงตรัสเล่าบุรพกรรมของพระองค์

สถานปฏิบัติธรรมจอมทอง

๕๗/๑๓ บ้านดอนหัน ตำบลโพนงาม อำเภอกมลาไสย จังหวัดกาฬสินธุ์ ๔๖๑๓๐

---------------------------------------------------------------------------

Copyright © 2013-2014, Jomthong Meditation Center. All Rights Reserved.